Bu hayatta duymaktan en çok hoşlandığım hikayeler ilk tanışmalardır. Beni bir başlangıçlar meraklandırır bir de sonlar etkiler. Bağlayan ise devamlılıklardır.

Her şey merak ile başlar.

Sevginin duygu dili meraktır. Önce kimliğini, sonra kişiliğini sonralar da her anını. Yemeğini, suyunu, uykusunu.

Bitişi müjdeleyen de budur. Merak etmeyi bırakmak. Sesteki neşeyi, yüzündeki hüznü, iyileşen yarayı. Merak etmeyi bıraktığında. Ve fark etmediğinde.

Tanımaktır merak. Merak ettiğini tanır. Tanıdığını merak edersin. Döngü. Sevenin ve sevilenin döngüsü. Eve vardığını, yediği yemeği, rahat uykusunu, yanmış elini. Elini! Yol arkadaşının eli mühimdir çünkü. Yalnızca karşıdan karşıya geçerken tutulmaz. Öyleyse eğer, sağ sola bakmayı beklememeli, şimdi bırakmalı o eli. Parmaklarınızı geçirmeye cesaret edemeyeceğiniz elleri, tutmaya da zahmet etmeyiniz. Bir ömür merak etmeyeceğinizi, bir an bile ziyan etmeyiniz.

İnsan kitap gibi okunmalı. Bir ömür. Her sayfayı bir öncekinden daha çok merak ederek. En sevdiği kitabı bir solukta ama bitirmeye korkar gibi ağırdan alıp okuyarak.

Sevmek, en sevdiğin romanının her bir kelimesini birkaç kez okuyarak, her okuyuşta bir öncekinin hatrı kalmayana dek okumak gibi biraz. Ezberini unutmak istemek, tekrar tekrar en baştan okumak istemek gibi.

Satırlarca yazmak istiyorum. Kalemim küçülene, kağıdım bitene dek. Merak edilmeyi, sevmeyi sevgiyi. Bize yaradanın bahşettiği en kıymetli duyguyu. Hiç ettiklerinizden öte. Hiç edilenden uzağa. Kıymetsiz kılanlardan gayrı. Duymak istiyorum yeryüzündeki en tatlı tanışmaları. İnanmak istiyorum yeryüzünde hala böylesini mümkün kılanlara. Bu zamana, bu döneme ait olmayacak kadar hakikatli sevdaları. Sevdalıları. En temiz ve en saf hikayelerini. Okumak istiyorum en merak edilenleri. Ve merak edenleri. En başından. Sonuna varmadan. Bilmek istiyorum insan nasıl sevilir ve nasıl sever.

Gerçek sevgiyi bulmanız ve sona dek yaşatmanız temennisiyle.

Güzel seven ve sevilenlere ithafen..

– Cazya