Eşlik için bıraktığım parça:

Yaşam yüzyıllardır rehberlerden oluşan bir yol göstericiydi bize hep. Yapmamız gereken tek şey öylece bakmak değil, görmekti. Marifet bakmakta değil, görmekteydi yani. Anlam aramakta, anlam katmakta bilhassa anlamakta. Bazen küllerinden doğan bir kuşun kanadında, bazen yağmur ardına göğe renk katan güneşte, bazen kaldırım taşlarının arasında filizlenen bir papatyada veyahut tüm gövdesini tek bir koldan yenileyebilen denizyıldızlarında. Denizyıldızlarında! Denizyıldızlarını tanır mısınız? Çoğu, kaybettiği ya da zarar gördüğü kollarını ve vücut parçalarını yeniler. Ve hatta bazıları isterlerse savunma amaçlı kollarını vücutlarından ayırabilirler de. Belirli bir süre sonra da yeni bir kola sahip olabilirler. Yenilenme aylar veya yıllar sürebilir. Ve bir denizyıldızı kolunu kaybettikten sonra enfeksiyonlara maruz kalabilir. Biz bu işin neresinde miyiz? Okuyalım, görelim ve en önemlisi anlayalım. 

Yaş aldıkça değil, yaşanmışlıklarımızla kendimizin yeni versiyonlarıyla tanışıyoruz. Kendimizi tanıdığımızı düşündüğümüz her günün şafağında, yükselen güneşle birlikte yeni bir bene, bize tanık oluyoruz. Her yeni gün değil belki ama her şafak bir şey öğretiyor bize. Şafakta öğrendiklerimizle güneşimizi doğuruyoruz. Tıpkı bir denizyıldızı gibi yaralarımızdan yenilenip iyileşme göstermiyor muyuz? Hatta tıpkı bir denizyıldızı gibi korumak için kendimizi, inceldiği yerden koparmıyor muyuz bazı şeyleri? Kalıyor muyuz ölene dek yaralı? Eksik mi bırakıyoruz benliğimizi yoksa yenileniyor muyuz? İyileşiyor muyuz? Zorlanıyoruz evet, biz de hastalanıyoruz tıpkı bir denizyıldızı gibi yenilenirken, iyileşirken. Bazen bir gece, bazen aylar, yıllarda sürebiliyor. Ama neticede devam etmek için döngüyü tamamlıyoruz, tamamlanıyoruz. Öyle ya da böyle. Mühim olan eksik olmak değil ki zaten, eksik kalmak. Bu ikisi farklı şeyler. Eksikliklerinize rağmen iyileşmeyi başardığınızda anlayacaksınız. Eksilerek değil, tamamlanarak. Hatta bütünlüğünüzü keşfederek. Bir yapboz gibi değil; bir örgü gibi örülerek.

Ben buralarda olacağım söz verdiğim gibi kendime, iyileştirdiklerimi anlatabildiğim her vakit. Beklerim sizi de iyileşmeye çabaladığınız her vakit. 

Kıymetli kalın. 

-Cazya