İnsanlar olarak hepimiz bir tür enerjinin oluşumundan meydana geliyoruz. İçimizdeki bu güç bazen dingin bazense kıpır kıpır bir halde bulunabilmektedir. Dolayısıyla bizler kimi zaman daha hareketli olurken kimi zaman yerimizden kalkmak istemediğimiz, kendimizi aşırı yorgun hissettiğimiz bir halde olabiliyoruz. Ancak bu cümlelerimden de anlaşılacağı gibi bahsettiğimiz bu enerji bizlere az ya da çok hareket etme gücü ve isteği veriyor.

Çocuklar yetişkinlere oranla çok daha enerjik haldedirler. Günleri yetişkinlere oranla daha aktif halde ve daha hareketli geçmektedir. Bu içsel ve doğal enerjinin yönlendirilmesi oldukça önemlidir. Çünkü çocukluk dönemi kişinin zihnen ve bedenen gelişime en açık olduğu zamandır. Çocuğun bedensel enerjisinin ilgisini cezbeden bir spor dalıyla ilgilenmeleri çok faydalıdır.

Çocuklar spor esnasında bedensel yeterliliklerininin ve güçlerinin sınırlarını öğrenirler. Bedenlerini tanırlar ve zaman içerisinde bedenlerinin önemi ve bedenlerinin nasıl çalıştığını öğrenirler.

Bunun yanı sıra düzenli bir spor yaşamı çocuğun bedenine denge, dayanıklılık ve esneklik kazandırıyor. Var olan bedensel gücünü daha da hızlandırıyor. Böylelikle çocuğun kas ve dokularını ani hareketlerle oluşabilecek hasarlara karşı korumayı sağlıyor. Yapılan araştırmalara göre spor yapan çocukların bağışıklık sistemi de güçlendiği için çok kolay hasta olmuyorlar. Vücutlarının savunma mekanizmaları normal spor yapmayan kişilere göre oldukça güçlüdür. Vücutlarındaki motor becerilerinin gelişimini destekler.

Spor, çocukların sadece bedensel gelişimini tamamlaması sağlamakla kalmıyor. Ruhsal gelişimini sağlıkla şekilde ilerlemesini de sağlıyor.Özellikle takım halinde yapılan sporlar çocuğun sosyalleşmesini sağlayarak iletişim becerilerini geliştirir. Gruba dahil olma ve uyum sağlama yeteneklerini geliştirir.

Ne türden olursa olsun her spor bir düzenlilik gerektirir. Çocuğa erken bir yaşta sorumluluk ve disiplin kazandırır.

Son olarak spor yapan çocuklar spor yapmayan çocuklara oranla daha çok kendilerine güvenmektedir. Özgüven duygusunu daha çok yaşamaktadırlar. Spor yapan çocuklar yapmayan çocuklara oranla aksiyon almaya daha çok meyillidirler. Korkusuz ve daha cesaretlidirler.

Ayrıca spor yapan çocukların kemik gelişimi yaşlarına göre daha çabuk tamamlanır ve kemikleri spor yapmayan çocuklara göre daha dayanıklıdır. Spor yapmak çocukların iletişim kurma becerisini de artırmaktadır. Spor yapan çocuklar bu yüzden daha çabuk arkadaşlık kurmaya başlar.

-Büşra Eraltuğ