John Stuart Mill’in ortaya attığı “arzu edilmeyen yer” olarak özetleyebileceğim distopya kavramı, depresif, neredeyse arabesk bir arka planda dünyanın en tatsız zamanına doğmanın inceliklerini barındırır. Onlarca bilim kurgu örneğinde donuk ve duygusuz yaşamlar izleriz. Ancak hikayenin akışında herhangi bir doğaüstü müdahale olmadan, kıyamet sonrasında bir avuç gerçek insanın nasıl hayata devam ettiğine dair bir hikaye istersek Sıcak Kafa doğru adres olur.

Sıcak Kafa Konusu:

İstanbul’un bölgelere ayrıldığı ve bir kısmının karantinaya alındığı hikayede ARDS virüsünden kaynaklanan salgın patlak verir ve üzerinden çok zaman geçer. Virüs öldürmez ancak kalıcı olarak delirtir. İzlediğimiz zaman diliminde hastalığın tedavisi bulunmamakla birlikte “acaba” kısmında dolaşırız.

Taşıyıcılar konuşarak hastalığı bulaştırdıkları için, herkes maske gibi kulaklık takar, halkın dönüşmeyen kısmı onlara “Abuklar” demektedir. Abuklar, sokakta anketörlerle aynı kaderi paylaşıyorlar ve genellikle gece klübü çıkışı mikrofon uzatılan alkollü ünlü şahıslar gibi, rastgele cümleler kurmaktadır. Salgınla mücadele ekibinde yer almış, eski bir bilim insanı olan Murat bu hastalığa karşı bağışıklığa sahiptir ve yalnızca bazı fiziksel etkiler tecrübe eder, diğerleri gibi kalıcı olarak hastalanmaz.

Distopyanın klasiği 1984’e selam gönderen, hikayenin kötü ve güçlü adamının dijital bir sesten emir alması klişesine yer vererek önce eyvah dedirten, hemen ardından, yayılan bir hastalığı tedavi etmek bir yana sonuçlarını her türlü şiddetle bastırmakla meşgul bir kurumu ve yoksunlukla dolu bir dünyaya uyum sağlamış insanları oldukça sürükleyici bir şekilde anlatarak içimi rahatlatan bir dizi Sıcak Kafa.

Bugünkü imkanlara sahip olamayacağınız bir yoksunluk dünyasının psikolojik boyutunu Murat’ın rüyaları üzerinden ve diğer karakterin günlük konuşmalarından geniş geniş izlettiriyor. Sıcak Kafa’nın güzel yanı hiç acelesi yok, hikayeyi paldır kültür kucağımıza bırakmıyor. Örneğin çikolata sahneleri çok güzel bir detay. Fringe dizisinde bazı gıda ürünlerinin karaborsaya girmesiyle bir metaya dönüşmesini hatırlattı.

Hikayede ileri teknoloji, kitle iletişim araçları ortadan kalkmış, kaçak radyo yayınları, telsizler, masaüstü bilgisayar hatta tuşlu telefonlar gibi, mazbut bir seviyede tutulmuş. İlk bölümlerde immun, Kocaeli’yi unutmadık, abuk gibi sık kullanılan söylemlere alışmak da biraz zaman alıyor. Bir de dizinin adına devamlı “Abuklar” diyesim geliyor. Bunun dışında Murat’ın 6. bölge maceraları biraz tahmin edilebilir geldiği için bu kısımların ağır ilerlediğini hissettim, ancak bunu son çeyrekte “alfa abuk” adını taktığım karakterin uyandırdığı merakla telafi ettiğini düşünüyorum.

Sıcak Kafa Oyuncuları:

Sıcak Kafa’nın oyuncu kadrosuna gelirsek… Mimiksiz oyuncuların elinde TikTok videosuna dönüşebilecekken Osman Sonant’ın yeteneğiyle bizi hikayenin içine çeken Murat’ı başta olmak üzere, ekranda gördüğümüz herkesi çatışmaları, dertleri ve acılarına inanarak izleyebiliyoruz. Görünce çok heyecanlandığım ancak seslerini tüm sezonda bir ya da iki kez duyduğum ünlü oyuncular ise, hikayeyi daha da merak ettiren ayrı bir boyut katıyor. Özetle hayatlarının darmadağın olmuş, iyiye gitmiş ya da arafta sıkışmış bir kesitini izlediğimiz bu insanlar, Murat, Anton, Erol, anne ve aile dostları, üniformaları çekip egzotik bir karizmayla ortalarda gezinmek için fazla gerçekler. Beni SMK denilen teşkilat ve direnişçiler kısmı biraz bilim kurguya çeker gibi oldu, onlar da kendi içinde çatışmaya başlayınca arada kaynayıp gittiler.

Son olarak ilk sekiz bölümde hikayenin bitmediğini daha fazla soruyla sona erdiğini belirtmek isterim. Sıcak Kafa’nın, İstanbul daha ne kadar distopik olabilir ki sorusunu sordurabilen trajikomik bir yanı olduğu gibi, tecrit kısmı şimdilik geride kalmış olsa da neredeyse 3 yıldır hayatımızda olan salgın hastalık tecrübesiyle izlendiğinde gerçek dışı değil aksine tanıdık gelebilecek bir dünyayı anlatıyor.

Sıcak Kafa fragmanını izlemek isterseniz aşağıdan erişebilirsiniz;